Al Baha - Bisha
Categorie: Weblog
Laatste fietsdag
Dagverslag woensdag 28 oktober
Al Baha – Bisha
Deze keer later ontbijt vanwege vertrek om 09.00 uur. Eerst nog foto’s gemaakt van de prachtige bergen aan de westkant van de stad. De bagage en de fietsen weer in de truck om veilig de stad uit te komen. Voor Al Aqiq stappen we op de fiets op een prachtige zesbaans weg. Deze weg is aangelegd omdat een prins aldaar een huis, een universiteit en een vliegveld heeft gebouwd. Leuk fietsen terwijl de temperatuur meevalt. Na Al Aqiq wordt het een smalle weg, kronkelend door de steen woestijn. De finish ligt vandaag in Jarab waar we stoppen bij het tankstation annex winkel annex moskee. Deze combinatie zie je in elk dorp. Het water, laban, en vruchtensap smaakt heerlijk. De fietsen weer in de truck en op weg door de woestijn naar Bisha. Vlak voor Bisha gaan we weer op de fiets voor het foto moment. Het is een uitgestrekte stad met brede wegen met bomenrij. Het hotel ligt aan de buitenkant van de stad en ziet er zeer nieuw uit. Dit is het eind van het echte fietsen iedereen is blij en opgelucht dat het allemaal zo goed is verlopen. In het vliegtuig gaan we de balans opmaken van de lekke banden. Om 20.00 uur gaan we naar de sjeik van Bisha voor een officiële onvangst. De aankomst bij het paleis van sjeik Khalid Bin Jalawi was indrukwekken ! Alle mannelijke familieleden stonden ons op de trappen op te wachten. De sjeik heeft een zeer vriendelijke maar echt Arabische uitstraling. Helaas spreken alleen de kleinkinderen Dr Al Maawi en Amin Engels en Arabisch. Eerst gaan we in een grote zaal zitten met rondom fauteuils. Wij aan een kant en de familie aan de andere kant. Daarvoor waren Karin en Simone discreet afgevoerd naar de vrouwenafdeling. We kregen eerst enkele kopjes koffie (is gemaakt van ongebrande bonen met melk en suiker) en dadels. In de tussentijd liep iemand rond met een wierookpot waarvan je de rook naar je toe moest wuiven. Op kooltjes ligt geparfumeerd hout.
Daarna een rondje thee. Ondertussen speeches van Amin, de sjeik en zijn broer. Dankwoorden over en weer en een verhaal over Bisha en de eeuwenoude markt, die door de familie wordt beheerd. Leo overhandigt een wielren shirt als geschenk. Uiteindelijk geeft de sjeik het sein tot eten en dan gaat iedereen zijn handen wassen in een vertrek met vele wastafels. In een groot vertrek ligt het overvloedige eten uitgestald op een groot kleed op de vloer. Zittend en met de rechter hand eten. Wij eten als gasten eerst, terwijl enkele familieleden assisteren bij het in stukken verdelen van de drie schapen die op grote schalen met rijst geserveerd liggen. Het eten was heerlijk en veelzijdig ! Wel tijdsgebonden want na ons ging de familie eten. Na de maaltijd weer terug naar de koffiekamer voor een heerlijk kopje mint thee en in afwachting van de gastheren. Nadat de gastheren terug waren, ontstond er een hele gemoedelijke sfeer waarbij vooral de kleinkinderen het middelpunt waren. Zoals gezegd spraken zij goed Engels en legden allerlei lokale gebruiken uit.
Ondertussen in de vrouwenvleugel ….
Simone en ik werden in een kamer vol gestoffeerde banken en kussens geleidt. Vrouwen, kinderen en kleinkinderen, allen dames , waren aanwezig. Een kleinkind spreekt gebrekkig Engels dus in het begin verliep de conversatie wat moeizaam. dit veranderde al snel, wij gaven onze meegebrachte kado’s en de kleine kinderen kwamen op onze schoot zitten. We mochten foto’s maken van het eten voor de mannen, ze zijn duidelijk zeer trots op al hun werk, en terecht ! We gaan onze handen wassen en gaan in een aparte ruimte op de grond zitten alwaar het eten op een groot kleed ligt uitgestalt. Rijst met lam, schaaltjes salade, brood, gevulde vijgenbladeren, het is enorm veel en ze blijven alles aanbieden. Er ligt bestek maar ik maak graag van de gelegenheid gebruik om, net als de oudere dames, met de handen te eten. Rijst in de handen kneden en zo opeten. We hebben hele leuke gesprekken en een van de oudere dames heeft al haar vingertoppen met henna geschilderd. Als we er belangstelling voor tonen hebben wij na het eten ook een of twee vingertoppen beschilderd gekregen door onze gastvrouw. Leuk aandenken. De vrouwen vinden het namelijk helemaal niet vervelend om hier gesluierd over straat te gaan, integendeel, ze voelen zich er veilig door en willen niets liever. Eerst trouwen en dan naar het buitenland gaan om verder te studeren. We drinken nog heerlijke thee als men ons komt halen omdat we naar het hotel teruggaan. Wat een ongelooflijke speciale avond.
