Interview Frank Elshof
Categorie: nieuws
Delftse post
DELFT - Een fietstocht van Rome naar Mekka, dan heb je het al gauw over 4000 kilometer en zes weken peddelen. Delftenaar Frank Elshof weet dat als geen ander, want in oktober volbracht hij die titanentocht, samen met 22 andere Rotary Club-leden. Een makkie, voor iemand die al eens 13.000 kilometer door Siberië gefietst heeft! Hoewel... "Onderschat de moordende hitte niet. Als het meer dan 45 graden is, dan is fietsen echt geen pretje".
De fietstocht van de Rotarians was bedoeld als gebaar tussen Christenen en Moslims. "Wilders beheerst het debat enorm, wij wilden eens een ander geluid. Kijken wat de culturen bindt in plaats van verdeelt." En zo kwam het idee van een kruistocht per fiets tot stand, van Rome naar Mekka.
"We zijn op pauselijke audiëntie geweest in Rome en kregen een brief mee van een belangrijke kardinaal voor de emir van Mekka", vertelt Elshof. En vervolgens fietste het gezelschap door Italië, Griekenland en langs de eindeloze toeristische betonjungle van de Turkse zuidkust. "Een beetje zoals de kruisvaarders 900 jaar geleden ook kwamen, al is onze boodschap een stuk vredelievender. Wat ook boeiend was, was dat we in Turkije en Syrië allerlei Bijbelse plaatsen aandeden, waar bijvoorbeeld de apostel Paulus was geweest."
Na Turkije werd een week lang door het afgesloten Syrië gefietst. "Je merkt wel duidelijk dat het een dictatuur is. Je had er ook geen Rotary Club, we moesten alles zelf regelen daar. Wat me ook opviel: hoe arm, en hoe smerig het er was. Niemand voelt zich verantwoordelijk voor de gemeenschappelijke ruimte. Kadavers langs de weg bleven gewoon liggen rotten. Dat is voor ons wel wennen."
Geen wonder dus, dat iedereen in de groep getroffen werd door buikloop en ander ongemak. "Een paar van ons moesten zelfs naar het ziekenhuis om weer op krachten te komen", gaat Elshof verder. "Ik ben ook behoorlijk ziek geweest, zulke einden fietsen met die hitte vergt sowieso veel van je krachten." Erg onder de indruk was Frank Elshof van de oeroude rijke cultuur van Syrië. Zo werd de vierduizend jaar oude ruïnestad Ebla bezocht, en de prachtige Omajjaden-moskee in Damascus, waar het hoofd van Johannes de Doper wordt vereerd. "En natuurlijk de beroemde kruisvaardersburcht Krak des Chevaliers", gaat Elshof geestdriftig verder, terwijl hij de ene na de andere foto op de laptop tevoorschijn tovert.
Vervolgens werd de grens met Jordanië overgestoken. "Ooit een Brits protectoraat", weet Elshof, "dus we werden meteen met doedelzakken welkom geheten, wat wel een beetje bizar was." In Jordanië fietsten de Rotarians naar de beroemde verborgen stad Petra, en naar de prachtige rotsformaties van Wadi Rum. "Zo indrukwekkend. Echt onvergetelijk", vindt Frank Elshof. Maar toch dreigde de tocht op een mislukking uit te lopen: twee dagen voordat de grens met Saoedi-Arabië overgestoken moest worden was er nog geen spoor van een visum te zien. Om het zekere voor het onzekere te nemen besloot de groep om dan maar met fiets en al op het vliegtuig te stappen en van de Jordaanse hoofdstad Amman naar Jeddah te vliegen, niet ver van Mekka.
De heilige stad Mekka is verboden toegang voor niet-moslims, maar in het nabijgelegen Jeddah kregen de fietsers wel een zeldzame audiëntie met de emir, een enorm belangrijke man, de oom van de huidige koning. Aan hem konden ze de brief van de kardinaal overhandigen. "Dan betreed je echt de wereld van 1001 nacht", gaat Elshof verder. "Ook heel uniek is dat we bij een sjeik te eten werden gevraagd, 1000 kilometer in het binnenland. Daar hadden ze nog nooit Europeanen op bezoek gehad! Er werd een banket aangericht... ongelooflijk. Enorme schalen, met daarop complete geroosterde lammeren. Het was echt hartverwarmend hoe mensen open stonden voor onze boodschap van verzoening en hoe hartelijk we ontvangen werden. We kregen enorm veel aandacht van de media, we hebben diverse voorpagina's gehaald. In Turkije hadden we zelfs een politie-escorte, we hoefden op geen enkel kruispunt te stoppen!"
Heel voorzichtig wordt alweer over een volgend fietsavontuur gedacht. "Zou het niet geweldig zijn als we helemaal langs de Middellandse Zee konden fietsen, door Egypte, Libye, Tunesië, Algerije en Marokko..."
