Piet Krol, een globetrotter
Categorie: nieuws
Een doorgewinterde globetrotter vertelt
Via christendom naar de islam
Noordhollands Dagblad/Dagblad Zaanstreek 9 september 2009
door Ed Blaauw
OOSTZAAN - Als doorgewinterde globetrotter fietste hij in afgelegen oorden, op exotische plekken en door onhergbergzame gebieden. Ook reed de Oostzaner alle denkbare wielerklassiekers. Een fietsfanaat in hart en ziel, dat is Piet Krol (67). Maar op de pedalen, van het christendom naar de islam, van Rome naar Mekka, over een afstand van zo'n 3700 kilometer, dat is ook voor de ervaren coureur volstrekt nieuw.
Toen ze hem eind maart vroegen voor deze buitengewone fietstocht, was hij meteen enthousiast. ,,Dat had vooral ook te maken met de mensen die meegaan.'' Op 22 september begint, in Rome, de opmerkelijke tocht die een brug wil slaan tussen twee geloven. Via Italië, Griekenland, Turkije, Syrië en Jordanië moet eind oktober het eindpunt in Saoedi-Arabië bereikt zijn.
Het evenement is georganiseerd door verschillende Rotaryclubs in Nederland, Duitsland, Jordanië en Turkije. Het is een gesponsorde fietstocht voor (wees)kinderen in oorlogsgebieden in het Midden-Oosten, in het bijzonder Afghanistan.
Paus
De Zaanse lange afstandfietser verheugt zich enorm op de reis. ,,Weet je, door het fietsen wordt je geest ruimer. Je krijgt een bredere kijk op allerlei zaken.'' Voor Krol, de enige Zaankanter in het gezelschap, aan de tocht begint, gaat hij eerst, met de andere deelnemers, op audiëntie bij paus Benedictus. ,,Hoe dat allemaal in zijn werk gaat, weet ik niet precies. Dat wordt door anderen geregeld. Misschien gaat hij onze tocht wel zegenen. Misschien kunnen we nog even met hem spreken. Ik zie het wel.''
Voor Krol is die afstand van 3700 kilometer, met zijn achtergrond en ervaring, in principe een fluitje van een cent. Hij is in ieder geval alle circa 45 fietsdagen van de partij. In de groep van 25 fietsers zijn ook deelnemers die een aantal etappes meerijden. ,,Iedereen is daar vrij in. Maar ik vind het leuk om alles te fietsen. Ik ben goed voorbereid en ik heb de tijd'', zegt de voormalig directeur van een Amsterdams hoekmansbedrijf. ,,Mijn zaak heb ik een tijdje terug al weer verkocht. Na mijn werk op de effectenbeurs vond ik het altijd al een heerlijke uitlaadklep om op de fiets te stappen om bijvoorbeeld op de de baan van Sloten wedstrijden te rijden.''
Vanaf zijn prilste jeugd is fietsen zijn grote hobby. China, Amerika, Ecuador, Cambodja, Lhasa (Tibet), Katmandu (Nepal), Iran, Pakistan, Kirzigistan, Rusland, je kan het zo gek niet bedenken of hij heeft er gereden. ,,Fietsen is als een bacil, daar kom je niet los van. En fietsen gecombineerd met reizen, dat is helemaal een interessante combinatie. Er zijn de afgelopen jaren zoveel prachtige tochten geweest waaraan ik heb meegedaan. Houston Los Angelos in Amerika bijvoorbeeld, maar ook Parijs-Brest.''
Fietstochten waarvan hij de eindstreep met gemak haalde. Maar Mekka, dat weet hij nu al, zal hij nooit bereiken. ,,Dat is eigenlijk wel jammer, maar ja. Ik ben geen moslim, dus ik kom de stad niet in. Ja, ik kan natuurlijk wel gaan liegen dat ik net moslim ben geworden, maar dat werkt niet. En trouwens, Saoedi Arabië kan een moeilijk land zijn hoor. Wij gaan om de stad heen en meteen door naar Jeddah aan de Rode Zee.''
Niet alleen staat een bezoek aan de paus op het programma, ook is het de bedoeling dat er een ontmoeting komt met prins Hassan, de oom van de Jordaanse koning Abdullah. ,,Deze prins 'steekt veel energie in het tot stand brengen van een dialoog tussen de wereldreligies en is enthousiast over de fietstocht'', zegt Catrien Eggens, secretaris van de stichting Rotary Cycle Tour Rome- Mekka.
Pleegkinderen
Krol weer: ,,Echt, door dat fietsen verruim je je blik. Door dat fietsen is mijn interesse in cultuur aangewakkerd.'' Hij wijst op een boek met kunst en architectuur in Iran dat voor hem ligt. Het land waar hij ook heeft gefietst. De Oostzaner ('Ik voel me Amsterdammer') en zijn vrouw hebben jarenlang pleegkinderen in huis gehad. Niet zo lang geleden gingen de ouders van één van die kinderen trouwen, niet in Nederland, maar in een plaats in het Rifgebergte. Ze waren uitgenodigd. ,,Op zich al een belevenis. Maar ik bedoel, als je er met je fiets op uit trekt, als je veel reist, dan weet je ook dat Nederland echt niet het centrum van de wereld is.''
