Steil, smal en bochtig
Categorie: Weblog
Na de luxe komt
We hebben allemaal veel beter geslapen dan gisteren, komt omdat we van een luxe appartement alleen slapen, nu gelukkig weer met maatjes op een primitief ingerichte kamer sliepen. Het douchewater raakt in no time op en doortrekken konden we ook wel vergeten, de klep maar dicht dan. Maar wat is het hier mooi in Melleck ! Het is een klein plaatsje waarvan sommige stiekem hoopten dat hier wel geen imam zou zijn de het dagelijkse ochtendgebed voor zes uur ’s morgens zou omroepen, maar nee, zelfs in het kleine Melleck ging onze “ochtendwekker van buiten” en ik moet zeggen, je raakt er aan gewend en hoort al helemaal bij de dag.
We gaan vandaag van Melleck naar Silfike ( 150 km) met twee bussen. We krijgen namelijk geen politiebegeleiding over deze route, wat volkomen terecht is. De smalle, steile bergweg die we doorgaan is smal en er raast zwaar verkeer langs. In Anamur stoppen we om een heel oud en in goede staat verkerend fort te bekijken. Het fort dateert van de 3e eeuw. De onderkant is gebouwd door de Romeinen, daarna verder gebouwd door de Byzantijnen en vervolgens afgebouwd door de Selsjoeken (= krijgshaftig volk waar destijds de kruisvaarders doodsbenauwd voor waren). Er is een moskee in het kasteel gebouwd op de binnenplaats waar tevens een perfekt werkend water reservoir staat. Je kunt het water gewoon drinken ! Het kasteel is meerdere malen verbouwd, vandaar de naam “repairing castle”. Heel bijzonder is ook de wensboom die groeit op een volgende binnenplaats. De gids pakt er 5 vruchtjes uit, schudt ze naast mijn hoofd en zegt dat ze geluk brengen, waarop Leo roept: voor geluk, liefde, veel kinderen, gezondheid … en een hoge rente wordt hij prompt aangevuld !
De bus vertrekt verder waarna we door de vele hoogtemeters een gigantisch mooi uitzicht hebben over de baaien.We stoppen onderweg voor een traditionele Turkse lunch waarbij we onwijs lekkere dunne pannenkoekjes voorgeschtoteld krijgen met of een kaasvulling of een aardappelvulling. Het grappige is, dat we de bus uitstapten en het restaurant in wilde stappen, zag je in de buitenkeuken op de grond moeders zittend op de grond deze “pannenkoeken” rollen en draaien. We drinken er aparte karnemelk en uiteraard thee bij.
De meesten doen een hazentukje na de zware dag van gisteren en we komen rond 16.00 uur aan bij ons hotel in Silifke. Een paar van groep 1 gaan nog snel even de stad in om zoete broodjes te kopen. Zij hebben namelijk een extra briefing straks om over de manier van fietsen te praten wat bij sommigen wat irritaties geeft. Dit willen we natuurlijk graag zoet en goed oplossen. We spreken twee dingen af : de beide groepen kunnen ,voor wie dat wil gemixt worden en we gaan het (let wel:) Scandinavische rouleringsysteem uitproberen. Dat wil zeggen, tijdens het fietsen gaan we in kettingvorm de kop overnemen in plaats van twee om twee. Topper ! Gaan we morgen meteen uitproberen, deze methode houdt in dat je telkens naast een andere buur komt te fietsen en dat is wel zo gezellig.Vervolgens de algemene briefing Na het eten stortten de websitebeheerders/krantenberichtenverstuurders en skypers zich in het episch centrum vol met draden en koptelefoons, terwijl een ander lekker buiten gaat lezen. Morgen weer lekker fietsen, op naar Mercin.
