Laatste dag in Turkije
Categorie: Weblog
Emotioneel afscheid
Was het gistermiddag de overgang van Turkije naar Syrie al een hele verandering, vanmorgen rond de klok van 05.30 uur was het helemaal raak ! Het ochtendgebed. In Turkije werd het centraal geregeld, maar hier in de stad deden alle imams hun best om hun gelovigen naar de moskee te krijgen. Het was een mengelmoes van verschillende gebeden dus met enige voorstelling kan men zich indenken wat voor geluid het was ’s morgens om 05.30 uur.
1 ding is zeker, je bent echt wakker ! Na het ontbijt vertrokken we. We hebben in overleg met de dagleiders voor een andere route gekozen, plus minus 15 kilometer verder rijden, voor het bezichtigen van een opgraving in Epla. Een stad, plus minus 2000 jaar voor Christus, er zijn 10 jaar geleden 1700 kleitabletten gevonden met teksten daarop. Die zij nu aan het ontcijferen zijn. De stad is ontdekt door een Italiaanse archeoloog in de jaren zestig. Daarna verder om wat kilometers te maken door een golvend landschap waarbij mijn gedachten naar Rusland gaan, een kaarsrechte weg met uitgestrekte velden. Alleen het verschil dat hier in Syrië de landerijen vol staan met graan, pistache noot bomen , pinda’s en olijven . Gewoon een lust om te zien. Verder gingen we nog naar een stadje Maret om Mana waar we onze lunch gebruikten. Een enkele van ons fietsers spontaan van marktlui een bakje met warme tuinbonen met citroen kregen aangeboden. Een heerlijke lekkernij. Daarna nog 60 kilometer trappen. Dat ging goed. En dankzij een lekke band kwam de eerste groep bij een heerlijke koffietent en de andere groep bij een bakker die ter plekke voor ons een platte koek met pindakaas en sesamzaad bakte. De laatste kilometers kondigen zich aan om in een perfekt hotel in Hamah te logeren.
Hamah is een stad die in februari 1982 gedeeltelijk is gebombardeerd waarbij plus minus dertig tot veertig duizend doden zijn gevallen i.v.m. een poging tot staatgreep van de moslim broeders. En nu, in 2009, bijna geheel is gerestaureerd.
In Hamah zijn belangrijke bezienswaardigheden de Norias. Dit zijn enorme houten waterraderen die water uit de stromende rivier 'scheppen" en via een aquaduct verspreiden over de stad. Imposant. De oudste is uit de 14e eeuw.
Over twee dagen zijn we in Damascus en ik kijk daar echt naar uit wat deze stad ons te bieden heeft. Met een Syrische groet,
